พี่สอนน้อง

posted on 16 Dec 2010 19:32 by goodjinoi
ห่างหายจากการเขียนไปนาน
 
วันก่อนมีโอกาสได้เจอกับพี่ที่เคยวิ่งเล่นด้วยกันตั้งแต่สมัยยังเด็ก
ซึ่งการพบกันครั้งนี้เหมือนได้เจอกับแรงบันดาลใจอะไรสักอย่างประเภทนั้น
...
..
.
จากการพูดคุยย้อนความหลังสมัยเด็ก จนกลายมาเป็นการสนทนาที่ออกแนวประเทืองปัญญา
 
โดยทั่วไปแล้วคนส่วนใหญ่จะคิดว่าการเริ่มต้นทำอะไรนั้น เราจะเริ่มจาก หรือ เราควรเริ่มจาก 0 คือแค่นี้มันก็ลำบากจะตายอยู่แล้ว
 
กลับกันพี่เค้า บอกว่า"พี่เริ่มต้นจาก ติดลบ"(คำนี้โคตรโดน)   *โคตรเหนื่อยสิครับ* ตั้งแต่หาเงินเรียนเองจนกระทั่งเลี้ยงพ่อเลี้ยงแม่ส่งน้องเรียนสบาย
 
...
..
.
 
แล้วเมื่อพูดถึงแรงบันดาลใจแล้วเรากลับคิดว่าการทำตาม หรือการยึดบุคคลซึ่งประสบความสำเร็จในชีวิตหน้าที่การงานทำให้เรารู้สึกดีมีแรงบันดาลใจ แต่คิดไหมว่าเราจะตามบุคคลนั้นตลอดเวลา ซึ่งทำให้เกิดการปิดกั้นขึ้นภายในโดยไมได้สังเกต
 
แต่เค้าดัน ชอบที่จะเอาคนผิดพลาด คนเลว คนชั่ว คนนิสัยไม่ดีทั่วไปมาเป็นอาจารย์เพิ่อเป็นแรงผลักดันให้ตัวเองออกห่างจากสิ่งนั้นให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้
หลังจากนั้นไม่ต้องคิดเลยว่าอะไรจะเกิดขึ้น
.
.
.
.
.
.
เจ๋งสิครับ คิดแบบนี้
 
 
 
 
 
 
 
 
ปล.ขอบคุณพี่มากๆ
 
 
 
 
 
 

edit @ 16 Dec 2010 22:37:28 by goodjinoi

edit @ 16 Dec 2010 22:46:46 by goodjinoi

edit @ 16 Dec 2010 22:49:29 by goodjinoi

edit @ 17 Dec 2010 08:30:23 by goodjinoi

แตกกิ่ง

posted on 17 Nov 2010 10:36 by goodjinoi

หลังจากการร่ำเรียนผ่านมาสี่ปี ในรั้วมหาวิทยาลัยอันแสนมีความสุขแล้ว

มันถึงเวลาที่จะต้องก้าวสู่การทำงาน ในโลกที่ผู้ใหญ่ ครูบาอาจารย์ ทั้งหลายเรียกมันว่า โลกแห่งความเป็นจริง!

สี่ปีผ่านพ้นไปไวเหมือนนั่งดูซีรี่เกาหลี

*เช้าตรู่ หน้าหนาว...............ขอย้ำ (หน้าหนาว) เวลาที่ใครๆๆหลายคนกำลังใช้เศษเสี่ยวของชีวิตที่ดูเหมือนจะล้ำค่าอยู่บนกองฟูกอันแสนอบอุ่น

หากแต่มีชายคนหนึ่งจำเป็นที่จะต้องเปิดหนังตาทั้งสองข้างออกจากกัน เพื่อที่เค้าคนนั้นจะต้องไปเผชิญกับสิ่งที่แม้แต่ Jesus ก็ยังมิอาจปฏิเสธ

หลายชีวิตอาจเรียกมันว่า ขวากหนามบ้าง ความโชคร้ายบ้าง ความซวยบ้าง ขณะที่ชายผู้นี้ขนานนาม ไอ้เจ้านี่ว่า (กิ่งก้านสู่ความสำเร็จ)

… เค้าคนนั้นจำเป็นที่จะต้องเดินออกไปยังหน้าปากซอยที่ไกลนับโล แทบทุกวัน ในวันที่ปัจจัยหลายๆสิ่งไม่เอื้ออำนวย หากแต่ไม่มีกิ่งก้านที่แข็งกล้านั้น (คิดบวก) แล้ว คงอดคิดไม่ได้ว่ามันความเป็นความโชคร้ายอะไรของเราเนี่ย

กลับกันเค้ามองว่าการเดินเป็นโลนี่ทำให้เค้าเจอสิ่งที่ไม่เคยเจอและไม่มีทางจะได้เจอหากเค้า ไม่มีโอกาสได้เดินแบบนี้ สิ่งที่เจอระหว่างทางเดินภายในระยะทางหลายกิโลเมตรนั้น ทุกๆสรรพสิ่งที่เกิดการเคลื่อนไหวที่ซึ่งคนเราสามารถรับรู้มันได้ สิ่งเหล่านั้นคือประสบการณ์ทั้งสิ้น

เพียงแค่ลมพัดแผ่วเบาทำให้ผืนผ้าปริวไสว มันยังทำให้เรารู้ว่าลมนั้นพัดพามาในทางทิศใด

เพียงแต่เจอชาวบ้านที่ตื่นตอนเช้าเพื่อมาทำงานของตน คนแก่ปั่นจักยาน เด็กนักเรียนต้องรีบไปโรงเรียน

 มันบ่งบอกว่า ณ ขณะนั้นอะตอมหรือเซลล์เล็กๆ ส่วนหนึ่งบนโลกได้เกิดการเคลื่อนไหวและกำลังพัฒนาแล้ว   

...ดีซะอีกที่ต้องเดินไกลๆ จะได้ออกกำลังไปในตัว (ชายผู้นั้นคิดในใจ)

ณ จุดเกิดเหตุ สี่แยกไฟแดง สถานที่อีกที่หนึ่ง ซึ่งเป็นจุดศูนย์รวมสิ่งมีชีวิต ร้อยพ่อพันแม่โดยไม่คาดคิดว่าจะต้องมาอยู่ร่วมกันเป็นเวลาไม่ถึงห้านาที(บ้านนอก) ...กิ่งก้านความคิดได้เริ่มกระบวนการ การทำงานแล้ว  โดยไม่รู้ตัว

จากที่แต่ก่อนเคยคิดว่าสภาวะทางใจที่อ่อนแอเนื่องจากการที่เค้าจะต้องตื่นจากที่นอนตอนเช้าเพื่อมานั่งทำงานในออฟฟิศ อันแสนจะน่าเบื่อนั้น ยังมีคนอีกกลุ่มใหญ่ๆที่จะต้องดิ้นรนกว่าเค้าอีกมากมายหลายชีวิต

...โตโยตา วีโก้ สีบรอนทอง ไม่ทราบป้ายทะเบียน(ลืม) กำลังบรรทุกสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าคน จำนวนไม่น้อยเพื่อไปรับเหมาก่อสร้างมีทั้งชายและหญิง แต่ละคนหน้าตาซึมเศร้า ซึ่งเป็นภาพที่ไม่ค่อยจะน่าดูสักเท่าไร หากลองให้ Vincent Willem van Gogh ผู้โด่งดังของเรามาวาดภาพนี้ดูคงจะดังไปทั่วโลก สิ่งนี้ทำให้เค้าคนนั้นไม่น้อยใจต่อโชคชะตาอีกต่อไป

 

edit @ 17 Nov 2010 10:38:47 by goodjinoi

ต้นไม้กับมนุษย์

posted on 16 Nov 2010 11:09 by goodjinoi
    เคยคิดกันบ้างหรือป่าวว่า ต้นไม้กับมนุษย์ คือพันธู์เดียวกัน หรืออาจเปรยได้ว่า มนุษย์มีวิวัฒนาการมาจากต้นไม้
เฉกเช่น ทฤษฎีที่หลายคนเข้าใจกันอยู่ทุกๆวันนี้ ...มนุษย์มีวิวัฒนาการมาจาก(ลิง)
 
หากลองสังเกตกันดีๆ
 
ราก...(แก้ว)
     สิ่งที่หยั่งลึกฝังแน่น ปักรากลงโดยมิหวั่นไหวกับสิ่งเล้าใดๆ หากแต่เพียงกระถางปลูก ไม่เล็กซะจนเกินไปจนทำให้เจ้ารากแก้วผู้ยึดมั่นในอุดมคติจนเกินควร ไม่สามารถที่จะหยั่งต่อไปได้ จนกระทั่งต้นไม้หยุดการเจริญเติบโตแล้วตายลงไปในที่สุด
     ดั่งคน...ผู้ที่มีราก...(แก้ว)แห่งความคิดหยั่งลึกฝังแน่นเช่นต้นไม้นั้น ท้ายที่สุดแล้วมิอาจยืนหยัดและปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมที่มีทั้งข้อแม้และข้อจำกัดบนโลกได้
 
กิ่งก้าน
     สิ่งที่มีความละเอียดอ่อนในตัวของมันเอง หวั่นไหวต่อสิ่งเล้ารอบข้างอยู่เป็นนิจ แต่ไม่เคยคิดที่จะหยุดการแตกแขนงออกไปเรื่อยๆจนทำให้ต้นไม้ใหญ่เจริญเติบโตแข็งแรงและทนทานต่อสภาพแวดล้อมอย่างดีเยี่ยม ถึงแม้มันจะอยู่ในกระถางเล็กๆๆก็ตามทีมันยังสามารถแทรกแซง ขดเขี้ยว ตามวิสัยของมัน
     มิอาจจินตนาการได้ว่า ความคิดของคนถ้าเปรียบดั่ง กิ่งก้านของต้นไม้แล้วนั้น คนๆนั้นจะมีชีวิตที่อุดมสมบูรณ์เฉกเช่น ต้นไม้ที่ใหญ่โตสวยงามสักแค่ไหน
 
ชีวิตหลังจากลืมตาในแต่ละวันั้น ทุกสิ่งทุกอย่างที่เราเจอมันคือการแตกกิ่งของความคิดไม่ว่าจะเป็นสิ่งร้ายหรือสิ่งดี ทุกสิ่งเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการของการแตกกิ่งความคิดทั้งหมด ขึ้นอยู่กับมุมมองของแต่ล่ะคนว่าจะมองสิ่งที่ตนได้พบเจอนั้นไปในทิศทางไหน

edit @ 16 Nov 2010 20:02:40 by goodjinoi

edit @ 17 Nov 2010 09:36:13 by goodjinoi